دل دادم و دل بردی و بی دل شده ام منبا آن دل مجنون تو همدل شده ام منجان کندم و جان دادم و آخر ندیدیدر بند سر زلف تو زندان شده ام منتن دادم و تن کشتی وبا من ننشستیزان رو که رفتی ویران شده‌ام منگفتم به لب و نشنیدی حرف سخن منزا نکه نشنیدی سخنم حیران شده‌ام منکور و کر و لال افتاده ام اکنون به کناریاکنون ...

دلم خواهد پس از مرگمکنار خاک خانه قبرمچراغی روشنی بخش باشدتا بکاهد از وحشت و دردمدلم خواهد که شمعی باشدآنجا که بگرید بر خاک سردمدلم خواهد بروید لاله های سرخز خاک سرخ سردخانه قبرمکه خون گیرند از رگ هایمتا نمیرد در سینه ام قلبمدلم خواهد آغوش گرم مادری باشدتا به جای خاک بفشارد تنم هر دمدلم خواهد،دلم خو...

در این مطلب نکات مهم و اطلاعات مرتبط با این موضوع را مرور می‌کنیم.یکی تنها می داند درد تنهای تنها رامصیبت دیده می داند درد درد ها راشمع می سوزد و اشک می ریزد به تنهاییجز شمع که داند راز ریختن اشک ها رامی سوزم چو شمع و اشک ریزم ز دیدهرعایت اصول درست و استفاده از تجربه‌های کاربردی می‌تواند نتیجه نهایی...

چه سازم با این دنیای سخت و سنگینکه دارد بس بازی های پست و ننگیندمی بر کام است دمی برگردد از کامهزاران رنگ دارد و بس هست رنگیندمی با مهربانی آدم را می نوازددمی تیرت زند با خشم و با کینچنان کرده به ما این گرد دادارکه گشته دل ز او دیگر چرکیننه امیدی به امروزست و نه فردامیرسید از من چرا هستم غمگینمسلمان...

جان مرا ز من مگیرگر چه به بندت ام اسیرمن که به بندت ام اسیرجان مرا ز من مگیردور و ورم تنیده ایمیله به میله یک قفسچون به قفس کشیده ایجان مرا ز من مگیربلبل نغمه خوانت امگر چه به بندت ام قفسنغمه زنم ز بهر توجان مرا ز من مگیرهم نفسم یک نفس استیک نفس هم،هم نفس استمن که نفس نفس زنمجان مرا ز من مگیرعشق توا...

هنوز هستم ولی بیگانه ام با خود تو گویی مست مستمنمی جنگم دگر با این زمانه که مبادا کاری دهد دستمگهی خوابم گهی بیدار گهی مستم گهی هوشیارگهی شاهم گهی مهتر چنین در خیال خود هستم + نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم فروردین ۱۴۰۳ ساعت 0:25 توسط نیما مردانی  |  Adblock test (Why?)

ای کهکشان بی نشانکن بر من مسکین نظرراهی بده بر من نشانتا زین زمین خاکیممن پر کشم بر اسمانکین زندگی لعثتییک دم دهد من را امانمن زنده ام اما به زجربا ناله و داد و فغاندر این زمان مبهمگنگ و سکوت و خفقانکاش می شد کاشبرمی گشت دور زمانتا باز می خواندیمآب بابا و ناناه اما افسوس دیگر بر نمی گردد زمانمی آید ...

هوای فصل دوستی ها بس ناجوانمردانه سرد استز بس که دلها ز درد این زمانه پر از آه و درد استز هم پاشیده جمع رفیقان و همه گشته اند پر پرببین دست خزان این زمانه با رفیقان چه کردستAdblock test (Why?)

تو که رفتی بعد رفتندل دنیا هم گرفتهواسه مرگ بی گناهیت همه جا را غم گرفتهتوی این دنیای واهیبی گناه بودی و مظلوممثل یک.فرشته آزادبا دو چشم ناز و معصوماما حالا با جور زمانه قرص زیبای اون دو چشمتبسته شد به روی دنیاخاک سرد گرفته جسمتکاش تو می موندی و منمی مردم واسه جونیتواسه اون صورت ماه وواسه آون چشمای ...

یه روزی یه دوستی سر بحث انتخابات کلی به من حرف ناسزا و ناروا زد که چرا به فلانی رای نمیدی.یادمه بهش گفتم برا این که مطمعن هستم با رای آوردن این آقا وضع ملت بدتر خواهد شد و من مدیون خواهم شد،اما مرغ ایشون یه پا داشت و حرف،حرف خودش بود،حالا من این مطلب را نوشتم که اگه به روزی آمد اینجا و این مطلب را خ...

محال است،محال است،محال است،محال خیال است خیال است،خیال است خیال که آباد گردد بار دیگر این سر زمین زوال است پایان کار،زوال است،زوال

بوی باران بوی نان ای دریغا گشت این هم جز روئیا یمان

آومدم یه شعر بنویسم ولی مطابق معمول سردرد های بعد از واکسن و بعد از بیماری نمیزاره هیچی تو ذهنم منعقد بشه.این واکسن لعنتی برا من دو تا عوارض داشته اولا سردردها تقریبا پیوسته و دوما احساس خواب آلودگی مداوم... حال دلم خوب است ولی سرگیجه دارم من مدامهمچو ماهی که کرده اند او را پریشان در تنگ جامگویا زما...

تو که رفتی از کنارم ای جانشده ام چو سنگ تو بی جانشب و روز روی سنگ قبرتز نبود روی تو نالان و نالاندمی برخیز و بنگر مرا بازببین اشک مرا ریزان و لغزانتو که رفتی و گذشتی از مندگر که کند  درد من درماندرد تو اتش زده به جانمنکند خاموش آتش قطره بارانچو مستیم که کنون ز مستیز کفش بداده عقل و ایماننشود باور من...

روزی که نهند مرا اندر آغوش این خاککس کیست که داند من پاکم یا نا پاکیزدان داند دهد مرا حساب روز جزاتو بهر جزای کار من مکن سینه چاک

امشب دو باره من مملو شدم از وهم خیال با شک قدم میزنم در باغ آرزوهای محالپیرانه سری عشق جوانی به سرم افتاده دانم ثمرش محال است محال است محاللیک ندانم که چرا این شور به سرم افتادهاین مستی که ندارد به

تو هم رفتی دگرای نازنینم کنون یعنی دگر تنها بشینمکجا رفتی کجا ای یار دیرینکه دارم با تو خاطراتتلخ و شیرینبگو اکنون کجایاین زمینی تو بستی ایا چشاتو که منا نبینیبود آیا چنینمن را سزاواربه نامهربانی خون

گنه کارم که با خویش تن بس نامهربانی کرده امدلم را حبس در سینه و غافل از هر هم زبانی کرده امهر که آمد چو بلل که در بهاران می شتابد سوی گل بر طرف منبس جفا در حق او و بی وفایی از سر ناپختگی و خشت خامی کرده ام

ما هر دو سخت دادیم تاوان عشق راتو جان خویش و من هر دو چشم را

باز پائیز آمد وباد و رقص برگ بارنگ زرد اه چه بی روح است این رنگ زرد سرد ابنای اسمان هم رنگ عنابی شد است گویی اسمان هم با خاک زمین قهر کرد باد شیون می کند و می خراشد گوش را شیون باد هر دم می لزران