پس از نرگ

دلم خواهد پس از مرگم

کنار خاک خانه قبرم

چراغی روشنی بخش باشد

تا بکاهد از وحشت و دردم

دلم خواهد که شمعی باشد

آنجا که بگرید بر خاک سردم

دلم خواهد بروید لاله های سرخ

ز خاک سرخ سردخانه قبرم

که خون گیرند از رگ هایم

تا نمیرد در سینه ام قلبم

دلم خواهد آغوش گرم مادری باشد

تا به جای خاک بفشارد تنم هر دم

دلم خواهد،دلم خواهد پس از مرگم

نبندند دستانم را به پیچ کهنه ای

تا بجنگم با مار و مور در خانه قبرم

دلم خواهد دلم خواهد.........

.........................

دو چشمانم به حالم چنان اشک ریزانتد امشب

که گویی خفته ام در قبر و می سوزم در تب

طبیبی نیست تا مرهمی باشد بر جان بیمارم

بیا ای یار و نجاتم ده زین دهشت مهلب