کربلا
کربلا میعاد گاه عاشقان درگاه خداست عاشق گر باشی هر جا خاک کربلاست کربلا شمشیر بود و خون وعشق و جنون کیست امروز که گوید رهرو راه کربلاست خون علم کرد تا عدالت کنددر عالم به پا کو آن عدالت ایا امروز بر
شاعرانه
در پشت پنجره های غبار آلوده و چشم به راه درجاده های مه آلوده منتظرم تا قافیه ای نمایان شود قافیه ای که پایان ابیات غزلم را مزین کند اما افسوس که دیگر از قافیه هم خبری نیست اری در بازار هرج و مرج گران
درد
دنیا چنان شده که میبینم دگر به چشم درد را تب کرده جسم مردم با فروغ دیدگان سرد را اوضاع چنان شده که حل مشکلات زندگی خون کرده جگر زن و بشکسته کمر شیر مرد را
دل و عشق
دلم گرسنه بود و من عشق را لقمه لقمه خوراکش کردم اما افسوس ندانستم دل گرسنه نان را میشناسد نه عشق خوشا به حال آنان که در این وادی حیرانی عاقلند نه عاشق
چرخ زمین
در چرخ زمین گیرم و مرا فریاد رسی نیست ای دور زمان مرحمتی کن بر من و کن ایست من خود راضی شده بر رفتن ومرگ و فنایم ای چرخ و ای دار زمان اختلاف شما از چیست
مادر
بی تو چگونه باور کنم که خانه خانه است بی تو ماندن در اینجا عذاب زمانه است گرمانده ام در این چهار دیواری جهنمی ان قاب عکس روی دیوار تو تنها بهانه است دیوار و درب و فرش و تسبیح و چادر سفید یاد اور ان روز های خوش و پر ترانه است این گوشها که پر شده بعد تو از اوای سکوت هر شب منتظر ان خنده های شبانه است ا...
خنده نو عروس
این خنده که امروز میبینم بر لب تو از رضایتست دانم که جای هزار بوسه هرزه و خیانت است این مرد که می اید ارام و شاد خرامان سوی تو اری بگو که این چندمین همای سعادت است امروز امد ان مرد روياي تو بر اسب سفید بخت ان مرد بخت برگشته که کنون در معرض غارت است بر اسب سفید هوس نشسته و گرفته ای افسار او كو این رس...
مذهب و کیش
همه شب تا به سحر اه بدین می اندیشمکافرم یاکه یهودی یاکه اسلامست کیشم من ندانم کیستم و چیستم و ز کجا امده ام بهر اینست که از دین و مذهب خود در پریشم پدرم گفت مسلمانی و اسلام است مذهب تو لیک من از این گفته بابا در تامل و تشویشم گر مسلمانیم مگر نیست اس
بی وفا یار
نشسته برق افتو من پس کهسارنیومه یه خور زون بیوفا یار ز او روزی که رفته از ور مو مونه کرده به بند غم گرفتار رسونید من سرم طبیب دل را دلم ز دیریس گشته بیمار بیمار دلم حین و تیام خونابه ریزه تن و لاشم زبهرس گشته تودار ز او روزی که رهده گل باغم نشسته ور کلم خاش و خس و خار گر وسته ور منه کارم خیایا رهایم...
عشق بی انتها
شب است و من و رهی بی انتها رهی که نیست انتها معلوم سوی کجا من افتان و خیزان در این ره، رهروم چه سریست که میکشاند در این ره مرا رهی که پایانش یا غروق دریا میشوم یا که پر میکشم چون نور سوی خدا خاص عشق است این ره ای جان من مقصدش نا معلوم و انرا نیست انتها هر که در این ره افتد و راهی شود بس بباید سر کشد...
عشق بی انتها
شب است و من و رهی بی انتها رهی که نیست انتها معلوم سوی کجا من افتان و خیزان در این ره، رهروم چه سریست که میکشاند در این ره مرا رهی که پایانش یا غروق دریا میشوم یا که پر میکشم چون نور سوی خدا خاص عشق است این ره ای جان من مقصدش نا معلوم و انرا نیست انتها هر که در این ره افتد و راهی شود بس بباید
فریاد فریاد
فریاد از این دوران تار تیره فرجام این تیره دورانی که خورشید از پس ابر خون می فشاند بر جام بی جام ایام فریاد فریاد از دامن یخ بسته و متروک زرد کوه تا بیکران ساحل مفلوک کارون هر جا که عشقی مرده در دل خاک هر جا که عشقی زنده مدفون گشته در خون هر جا که اه بی کسی اوارگی ها دل می کشاند در خم پس کوچه مرگ د
تابستون و پشه های مزاحم
ای پشه بس کن دگر وز وز مکن این همه این بنده را عاجز مکن یا برو بیرون یا بنشین و سکوت تا بیاسایم من دمی در این هبوط وزوزت رفته است روی اعصاب من زان سبب که از سر پریده خواب من ای حشر از چه بامن لجاجت میکنی بر صدای وزوزت سماجت می کنی بس صدا کردی روحم خسته شد از صدای تو فکر و ذهنم بسته شد بس دگر ای پش
مرغ هوس
ای مرغ هوس به کجا باز شد تو وندر کدامین قفس گرفتار شدی از نو ان صیاد خوش صورت که یارش خواندی دیدی بار دگر به تیر غمش گرفتار شدی تو حالایا این مرغ غمناک ز غمش بسوز و بساز که چرا این پر ازاد خود را بدان یار دادی به گرو تکیه بر زهد و تقوای هیچ کس مکن ای دل غافل کین نامروتان تاج کاوس میخواهند و قصر
عاشقانه های بی معنا
وقتی رفتی تمام عاشقانه هایم بی معنا شد و عشق بی معنی ترین کلمه هستی برای من سخت است معنای تمام عاشقانه هایت را به دست خود به اجبار زمان به خاک بسپاری نوشته شده در چهارشنبه چهارم مرداد ۱۳۹۶ساعت 21:15 توسط نیما مردانی| |
غرور
چنان مغرور از بهر چه ای دل چو فردا می نهندت در سینه گل دمی با مسکین و مظلومان سر کن که فردا نام نیکت گویند منزل به منزل نوشته شده در پنجشنبه پنجم مرداد ۱۳۹۶ساعت 12:35 توسط نیما مردانی| |
یه تغییر تازه
امروز صبح که از خواب بیدار شدم و چهره خودم را تو اینه دیدم دیدم چند تا از تار سیبیلام سفید شده اول فکر کردم گردی چیزی ریخته بهشون ولی هر چی شستمشتون دیدم بازم سفیدن.خیلی حرصم گرفت رفتم قیچی برداشتم اوردم که دخلشون را بیارم ولی پبش خودم حساب کردم امروز این چند تا را از بین ببرم فردا چند تا دیگه را اخ...