هوای فصل دوستی ها بس ناجوانمردانه سرد است

ز بس که دلها ز درد این زمانه پر از آه و درد است

ز هم پاشیده جمع رفیقان و همه گشته اند پر پر

ببین دست خزان این زمانه با رفیقان چه کردست